Στις 15 Δεκεμβρίου 2000 πήγα με τη Βρισηίδα (ή κόρη μου, σχεδόν 5 χρονών τότε) και φέραμε στο νεόκτιστο σπίτι μας τον Προκόπη.  Ήταν ένα χαρωπό Boxer/Λυκόσκυλο 2 μηνών.

Από τότε πέρασαν 9 χρόνια μαζί του.
Είχαμε τις κακές μας αλλά κυρίως τις καλές μας στιγμές.
Ήταν τρομερά αλτικός (πεταγόταν φράκτη 2 μέτρα)
γι' αυτό όταν έγινε 2 χρονών τον περιόρισα σε κλουβί.
Κατά διαστήματα δοκίμασα διάφορα μαζί του αλλά μάταια.
Έφευγε και ερχόταν κάποτε σε μισή ώρα
κάποτε σε μισή μέρα.

Αρχές του Σεπτέμβρη τον άφησα ελεύθερο.
Του έφτιαξα μια γωνίτσα στη μπροστινή
βεράντα και είχε όλο το χωράφι στα
πόδια του. Όταν ήμουν στο γραφείο
ήταν πάντα μαζί μου.
Το πρωί (06.00) του άνοιγα, έμπαινε μέσα
και καθόταν μαζί μου μέχρι να σχολάσω.
Στην αρχή δεν έφευγε. Σιγά σιγά
άρχισε να φεύγει (πάλι).
Ώσπου μια μέρα έφυγε για τα καλά..

Κάθε πρωί άνοιγα τη πόρτα αλλά δεν τον έβρισκα εκεί. Η σκέψη μου ήταν συνέχεια σε εκείνον. Γύριζα στα χωράφια για να τον βρω αλλά τίποτα.
Την Πέμπτη 5/11/2009 το πρωί τον βρήκα σκοτωμένο σε χωράφι 200 μέτρα από το σπίτι μου. Βλέπετε 5 ημέρες πριν ήταν η πρώτη ημέρα κυνηγίου…..

Γεια σου Προκοπάκι μου
Γεια σου αγαπημένε μου φίλε

Η σκέψη μου θα είναι συνέχεια μαζί σου...

Το Προκοπάκι μας
12/2000 - 11/2009